Wu Wei

Ik schrijf al eens iets wat ik niet graag een naam geef, misschien een streepje poëzie? Een manier van Creëren, of te ventileren, integreren… En ik deel graag eentje, in alle kwetsbaarheid…

“Ik maak er mijn kunst van, mijn manier van zijn
Al huppelend en sprankelend
Op blote voeten of in stevige laarzen
Soms warm in mijn bad
Soms kromgebogen aan mijn bureautje
Me leegmakend bij het luisteren

Yang vanuit het Yin
Yin tijdens het Yang

Zoals het water
Soms snel, soms traag
Heel zacht en heel krachtig
Soms oppervlakkig, soms onpeilbaar diep
Meanderend in de bochten van het zijn
Voelend waar ze het makkelijkst stroomt
De weg te gaan, in het nu
Alleen het nu dat telt
Ook verwoestend soms, alles meesleurend
De rotsen uitslijtend

Zo en alleen zo, leg ik vanaf nu
Mijn steen in de rivier
(tot ik het soms weer eens vergeet 😊) ‘    

Liefs, Katrien 🤸