‘Waar is de kanteling tussen jezelf dingen opleggen – met als resultaat toxische stress – en de discipline om je te houden aan bepaalde gewoontes?’
Ik kom van een leven waarin ik het altijd druk had, mezelf veel druk oplegde en werkte in een ‘gouden kooi’. Na al die jaren, wat zou ik anders nog kunnen doen? Hoe moest dat dan financieel? Tot ik uiteindelijk echt koos voor verandering, wel mogelijkheden zag, of dat ik die tenminste een kans wilde geven. En daar ging eerst een moeilijke periode aan vooraf met stress, wantrouwen en conflict én tenslotte een megahoge bloeddruk.
Ik kan mezelf een specialist in toxische stress noemen. Omdat ik er intussen veel over weet en er mensen bij begeleid en ook dus omdat ik het zelf zo goed ken.
Intussen weet ik het antwoord wel op de bovenstaande vraag, ik herhaal hem nog een keer: ‘Waar is de kanteling tussen jezelf dingen opleggen – met als resultaat toxische stress – en de discipline om je te houden aan bepaalde gewoontes?’
Het verschil zit hem in de drive van waaruit je dingen doet.
Dus vraag jezelf af: ga ik dit doen omdat er een ‘moeten-drang’ achter zit die gewoon opspeelt en geen discussie vraagt. Kenmerkend is dat je dan spanning voelt in je lichaam. Je ziet ook eigenlijk geen ander alternatief. Je denkt dat het niet anders kan.
Of ga ik dit doen omdat ik er bewust voor kies, omdat ik weet wat er speelt voor mij, ik bij mezelf ben gaan voelen wat klopt. Een bewuste, passende keuze. En daar dan geen compromissen in. Discipline. Discipel van het leven omdat ik het wil leiden vanuit de beste versie van mezelf.
Toxische stress ontstaat door een teveel aan prikkels, waardoor je niet de tijd krijgt (neemt!) om te recupereren van die stress. Want uiteraard is ons lichaam gemaakt om stress aan te kunnen, we zouden anders ’s morgens ons bed niet uit geraken, laat staan die presentatie kunnen geven voor een groep of de eerste keer meegaan naar de ouders van je lief bv. Maar na die reactie van ons lijf om – als het ware- de gaspedaal in te drukken, is er terug een tegengestelde beweging nodig: de rempedaal. Dat signaal zorgt ervoor dat ons brein en lijf terug tot rust kunnen komen en alles normaliseert.
Die prikkels kunnen externe zaken zijn: zoals de kinderen die tijdig op school moeten geraken als je je overslapen hebt of een deadline die op het werk gehaald dient te worden . En hiernaast zijn er ook massa’s interne prikkels mogelijk: je (te) groot verantwoordelijkheidsgevoel, je uitstelgedrag, je angst voor wat anderen van je zouden denken, ….
Wanneer je in te hoge – toxische – stress zit en die chronisch blijft aanhouden, dan word je letterlijk ziek.
Alle belang dus om die stress te laten dalen. En dan pas de oorzaken aan te pakken. Want als je te hoog in stress zit, dan ben je niet in staat om echt passende keuzes te nemen, echt te verbinden met jezelf en anderen.
En daarvoor heb je eerst de discipline te hebben om iets anders te gaan doen: enkele momenten per dag met jezelf connecteren en naar diepe rust te gaan, je laten begeleiden waar het heel veilig voelt en je jezelf mag ‘neerleggen’, zelfkennis en zelfliefde
Wil je het anders? Vanuit dieper weten dat dat echt is wat je wil of minstens dat je weg wil van wat je niet meer wil. Wil je echt een discipel zijn van het leven? Met nieuwe gewoontes, routines, en vooral veel inzicht en bewustzijn?
Ik heb een aantal opties voor je, voel maar of en wat klopt.
Misschien zie ik je binnenkort in één van deze sessies? Of wil je graag eens kennismaken?
Heel graag tot dan!
Liefs, Katrien 🤸
P.S. Ken je iemand die hier iets aan zou hebben? Stuur gerust door!