‘Jaja, ik zal elke dag een wandelingetje maken in de natuur’.
Wanneer je té veel bent blijven doorgaan en toxische stress je in zijn greep heeft, dan heb je mogelijks even nodig dat iemand je vertelt wat het best is voor je. Omdat je het zelf gewoon niet meer weet. Misschien heeft de dokter je misschien rust voorgeschreven of je weet gewoon zelf dat je die nodig hebt maar jij weet niet meer hoe dat moet. ‘En…’, denk je: ‘nu ik toch thuis ben, kan ik misschien eindelijk eens werk maken van die foto-albums of om de kasten op te ruimen, of de gang te schilderen…’
Eigenlijk heel normaal dat je dat wil en denkt. Want (pre) burn-out en overspannenheid is een energie-stoornis. Je wil wel nog, eigenlijk nog heel graag, je denkt zelfs niet anders te kunnen dan doorgaan… maar je hebt eerlijk gezegd gewoon de fut niet meer. En die vermoeidheid voel je soms pas wanneer je effectief gaat zitten… (of wanneer ik je even meeneem in een ontspanningsoefening 😉.)
En dan komt dat advies van je dokter, coach of vriendin: ‘Ga de natuur in, wandel elke dag even.’
Wandelen??? Daar heb je de energie of tijd niet voor. Beter jezelf nog zo nuttig mogelijk maken met het huishouden want je bent tenslotte de hele dag thuis nu. Dan moet er toch iets gebeuren van al dat werk dat daar ligt?
De natuur is helend. De natuur op voorschrift. En natuurlijk zie je dat zelf misschien niet, of je ziet het wel maar het komt er niet van want je hoofd is nog steeds overuren aan het doen.
En net dat: die rust in je hoofd waar je eigenlijk zo naar verlangt. Dat doe je net door uit het hoofd te gaan, terug naar je lijf.
De beste ‘ hulpmiddelen’ om dat te doen heb je altijd bij je: je ademhaling en je zintuigen. En geen betere plek om dat te doen dan in een stukje natuur.
Dus: trek je wandelschoenen en je jas aan, weer of geen weer en ga naar buiten. Vertraag je pas, adem diep in en uit en focus je op elke zintuiglijke ervaring. 1 voor 1.
- Kijk rondom jou, wat zie je allemaal? Dieren, planten, wolken, regenbogen, kleuren, … Doe dit een 5 tal minuten.
- Luister nu voluit, wat hoor je? Vogeltjes, wind, ruisende blaadjes, gekraak onder je voeten, … Geniet van al wat je hoort gedurende 5 minuten.
- En zet nu die neus eens in. Wat riek je allemaal? Vochtige zure aarde, rottende blaadjes, regen die je riekt, … De herfst is vol geuren en elk ander seizoen heeft ook een typische geur. Focus je hierop voor 5 minuten.
- Tijd voor een volgend zintuig: je huid. Dus voel maar…. Tast eens aan die boomschors, voel hoe een kastanje voelt, prik je aan een bolster, voel de wind, de zon of regen op je huid, … En voel hoe jouw voeten afrollen tijdens het stappen, hoe de kraag van je jas je hals raakt, … 5 minuutjes…
- En wanneer je thuis komt, geniet van de smaak van een thee, chocolademelk of koffie. Focus je op het proeven. Waar in je mond word je dat gewaar?
Die belofte helemaal bovenaan de tekst wordt dikwijls niet uitgevoerd. Want toxische stress houdt je in je overlevingsmodus, een modus van actie (vecht, vlucht, verstijf). Dan kunnen we samen gaan kijken wat maakt dat het niet lukt. En krijg je mijn aanmoedigingen.
Of dan spring ik recht en nodig ik je uit om gewoon samen naar buiten te gaan.
Want in de natuur gaan, brengt jou terug naar jouw natuur. Die zonder al dat moeten, die van goesting en passie. Helend, terug naar heel zijn.
Terug jouw natuur vinden, jouw goesting, jouw passie, je energie?
Kom eens een babbeltje doen. De link om een gratis kennismakingsgesprek te boeken vind je in het menu hierboven of hier: https://kato-o.be/gratis-intake/
Liefs,
Katrien 🤸
P.S. Net als alle andere vormen van bewegen, zorgt wandelen voor de aanmaak van endorfines in het brein. Endorfines zijn neurotransmitters die je stressniveau verlagen, pijn verminderen en zorgen voor een fijn of zelfs euforisch gevoel.
De natuur heeft een kalmerend effect op ons zenuwstelsel en kan helpen stress te verminderen. Het kijken naar groen en luisteren naar natuurgeluiden zoals vogelgezang kunnen de aanmaak van stresshormonen verminderen en het sympathische zenuwstelsel tot rust brengen.